Soul Session met Willem Engel, ‘als we kwaad met kwaad vergelden, zijn we terug bij af.’

In deze aflevering van Soul Session gaat psycholoog Huibrecht Boluijt in gesprek met Willem Engel: wetenschapper, activist én danser.

Of u nu voor- of tegenstander bent van zijn persoon, zijn meningen of zijn voorkomen, in dit openhartige gesprek ziet u de mens achter de boodschap en presentatie.

Tot aan dit gesprek liet hij niemand zo dicht bij zijn kwetsbare kant komen.

Omdat hij vaak wordt weggezet als agressief, provocatief, vilein en niet ter zake kundig, kunnen we er niet omheen om als inleiding eerst te spreken over hoe hij zich manifesteerde, dan wel hoe hij door de media werd geframed, voordat we kunnen doorgraven naar de persoon daarachter.

Maar dan, op een derde van het gesprek, gaat de poort naar zijn spiritualiteit open. We spreken over pedagogische, spirituele en psychologische gaven en opgaven in het leven. Dit leidt ons tot de mens wie hij nog meer is, achter de persona, identificaties en toegedichte eigenschappen.

Zijn ouders, opvoeding en de meegekregen normen en waarden vormen een deel van de verklaring voor zijn huidige grondhouding.

Hij spreekt openhartig over zijn hoop en teleurstellingen in het leven. Thema’s als moed, bevrijding, angst, framing, mediacontrole, desinformatie, polarisatie en eigenwaarde komen aan bod, evenals de manier waarop mensen op subtiele wijze hun behoefte (en spirituele noodzaak) tot zelfverantwoordelijkheid wordt afgenomen.

De tragedie van de mensheid wordt helder.

De parallel tussen zijn grote liefde dansen en zijn missie om mensen zich meer bewust te laten worden van het voelen en de noodzaak om op z’n tijd de geest het zwijgen op te leggen wordt duidelijk.

Willem heeft zware jaren achter de rug en zag al snel maatschappelijke dynamieken ontstaan die hem grote zorgen baarden. Het gebrek aan ik-besef, toewijding en de tanende aandachtspanne is zorgelijk. Eigen leiderschap is niet meer nodig. De overheid en de technologie lijken er hand in hand namelijk voor te zorgen dat de mens het roer nog nauwelijks zelf in de hand durft te nemen. De samenleving lijkt het zelfs niet eens meer te waarderen als er mensen zijn die dat nog wel doen.

Het zal leiden tot een fundamenteel gebrek aan het ervaren van voldoening. Wat rest is leegte.

Daarnaast is hij open over ander leed: persoonlijke pijn die hij decennialang met zich meedroeg. Hij spreekt over dood, echtscheiding, kindtrauma, hechting, relaties, ouders en religie. Diezelfde kwetsbaarheid toont hij door kritisch te reflecteren op zijn eigen communicatiestijl.

Zijn missie om fouten en misleiding tijdens de grote pandemie van deze eeuw aan te tonen, heeft hij getransformeerd tot een bredere strijd tegen het monopolie op het gelijk.

“Praat met elkaar vanuit liefde én met geduld” was en is zijn lijfspreuk. Niet feiten of argumenten staan daarbij voorop, maar zijn diepe verlangen dat we als mensen weer autonoom leren denken.