Van pro-choice naar pro-life: Roos Sparreboom over onderbelichte feiten rond abortus

In diverse ziekenhuizen zoals het OLVG Amsterdam start een pilot met abortusprocedures tot 24 weken. Minister van Volksgezondheid Sophie Hermans (VVD) noemt het geen verruiming van de wet, maar een verbetering van de toegankelijkheid van zorg die wettelijk al mogelijk is. Tegelijkertijd dringt oppositiepartij Pro aan om abortus uit het strafrecht te halen. Zijn dit stappen vooruit voor vrouwenrechten met abortus als gewone medische behandeling? De jongst geboren overlevende baby is 21 weken. Zelfs bij vrijzinnige en progressieve mensen werpt het nu de vraag op of we nu niet te ver gaan met abortus op ver ontwikkelde foetussen die zelfs weken ouder zijn.

Pro-choice of pro-life? De gemoederen lopen al snel hoog op wanneer het over dit gevoelige onderwerp gaat. Maar is het wel zo zwart-wit? En zijn onze standpunten eigenlijk wel zo geïnformeerd als we denken? Welke verschillende abortus procedures zijn er, wat is de impact op vrouwen, wat zegt de wetenschap over de pijnprikkels die een ongeboren baby kan verwerken, en hoe zit het met abortuszorgmedewerkers die spijt krijgen? Waarom is Nederland een voorloper op het gebied van abortus, en wat is de oorzaak van de stijging van het aantal ingrepen in recente jaren?

Regionaal Coördinator en woordvoerder voor Prolife Europe Roos Sparreboom zet zich in voor het ongeboren leven. Als voorlichter deelt zij haar uitgebreide kennis over zwangerschapsonderbreking en hoe zij zelf over de periode van 5 jaar van pro-choice naar pro-life ging.